Od dawna marzyłem o fachu modela prężącego się po największych wybiegach u największych projektantów. Pół roku temu dostałem ofertę uczestniczenia w sesji zdjęciowej jednej z firm zajmujących się wyrobami z nabiału – śmietana, maślanka, serek wiejski. Nie myśląc długo przyjąłem propozycję. Studio fotograficzne znajdowało się w miłej okolicy w centrum mego miasta. Schludne, klimatyzowane, w pełni zaadaptowane do robienia profesjonalnych zdjęć. Uścisnąłem sobie rękę z głównym fotografem, człowiekiem od oświetlenia oraz makijażystką, która od razu wzięła się do roboty nakładając mi na twarz warstwę pudru oraz dobierając odpowiednie ciuchy. Zleceniodawca zażyczył sobie modela (w tym przypadku mnie) do reklam zewnętrznych – billboardów, plakatów oraz tych będących w mediach drukowanych. Ich przedmiotem miał być jogurt dietetyczny stąd w scenografii znajdowały się chmury błękit, trawa łączące się z przyrodą. Pozowałem przed większość czasu się uśmiechając. Byłem rozliczany z tego aby w jak najbardziej przekonujący sposób wyrazić swój nieokiełznany zachwyt nad nowym towarem. Ja się zachwycałem, a fotograf robił fotki. Nic prostszego, i to za bardzo dobrą kasę. Całość trwała kilka godzin. Po skończeniu sesji nie potrafiłem skierować wzroku na jogurt przez kolejnych kilka tygodni. Foty miały ulec zmianom w fotoskopie, by zostać wysłane do zleceniodawcy a po jego ewentualnym zatwierdzeniu agencja specjalistyczna miała utworzyć slogan oraz wtajemniczyć firmę w inne szczegóły kampanii reklamowej. Billboardy ze mną pojawiły się na ulicach po kilkudziesięciu dniach, podobnie jak jogurt. Rezultatów jego sprzedaży nie pamiętam ale wiem, że zdjęcia
2 reklamowe to bułka z masłem.